Komşunun Balkonu
Karşı apartman da oturan Mert ise 25 yaşında, yeni mezun bir mühendisti.Iş görüşmelerine gidip geliyordu ama hep reddediliyordu yani işsizdi iş bulamıyordu.Morali bozuk ve tedirgindi ve balkona çıkıp sigara yakardı.Ayşe teyze onu fark etmişti balkonları yakın ve karşı karşıyaydı
Komşunun Balkonu
Apartmanın 3.katında oturan Ayşe teyze 70 yaşındaydı.Eşi vefat edeli beş yıl olmuştu.Çocukları yurtdışındaydı.Her sabah balkona çıkar, çiçeklerini sular, aşağıya bakardı.
Karşı apartman da oturan Mert ise 25 yaşında, yeni mezun bir mühendisti.Iş görüşmelerine gidip geliyordu ama hep reddediliyordu yani işsizdi iş bulamıyordu.Morali bozuk ve tedirgindi ve balkona çıkıp sigara yakardı.Ayşe teyze onu fark etmişti balkonları yakın ve karşı karşıyaydı.
Bir gün Mert'in balkonundan ses geldi Teyzem şu sardunyalar ne güzel açmış rengarenk nasıl bakıyorsun
Ayşe teyze gülümsedi evladım dedi onlarla konuşuyorum ben ve insan gibi ilgilenince Mert ile biraz konuştular havadan sudan daha sonrada Mert utanarak benimde moralim bozuk teyzem iş bulamıyorum dedi.
Ayşe teyze bir kaç gün sonra Mert'in kapısına gelerek bir poşet bıraktı.poşetin içinde ayse teyzenin yaptığı ev yapımı börekler ve bir not vardı.Not da şöyle yazıyordu.Evladım iş görüşmesine giderken ye aç karnına olmaz.Allah yardımcın olsun
Mert O gün işi gerçekten rast gitti ve işe alındı çok sevinçliydi ve o notu cebinde taşıdı.Bir kaç gün sonra Ayşe teyzenin kapısını çaldı.Elinde bir saksı sardunya vardı.Teyzeciğim işe başladım senin duaların kabul oldu çok şükür ve senin çiçeklerinden aldım hem kendime hem sana bana uğur getirdiler.
Ayşe teyzenin gözleri doldu ve seninle gurur duydum evladım Allah işini gücünü rast getirsin dedi.
O günden sonra her hafta pazar günü Mert Ayşe teyzeye uğrayarak birlikte balkonda çay içerlerdi.Mert onun alışverişini ilaçlarını eksiklerini alırdı.Apartmandaki herkes onları balkon dostları diye çağırırdı.
Bir gün Ayşe teyze rahatsızlandı hastalandı ve hastaneye kaldırıldı.Mert her gün ziyaretine gitti.Ayşe teyze son gününde ona şöyle söyledi.Balkonumu unutma evladım.Orada hâlâ çiçeklerim var.Mert çok sevdiği Ayşe teyzesini kaybetmenin üzüntüsü içindeydi.
Mert O günden sonra Ayşe teyzenin balkonuna bakmaya devam etti.Çiçekleri suladı ve konuştu çünkü bazen bir insanı kaybetmek onun bıraktığı balkonu ve o balkondaki geçen konuşmaları hatıraları unutmamakla başlıyor.