Sevinçli Gel Hüzünlü Ayrıl
Asker Anısı....
Ölümü hisetmek....
Başımdan geçen bir olayı anlatayım.... Sene 1993 Askerden İstanbul la izine gitmem gerekiyordu.... Kız kardeşimin yanına gittim, Çok mutluydum, Annem ve kardeşlerim orada, Birde askerde baya bir sıkılmıştım, Günler geçmek bilmiyor du. Karar verdim ve izine çıktım. Kısa mutluluk ta olsa mutluydum, VE TÜM AİLEMİ GÖRECEKTİM.. Çünkü asker den izinli gelmiştim, 20 günde olsa İstanbul la, Sivilim karışan yok, Selam yok, Nöbet yok, Asker kirlerini çıkarmak için. Kardeşim hadi, Abi banyoya, İyice temizlen, Kendine gelirsin, Baya bir zamandır temiz yıkanmıyorsundur, Kendi kendime dedim, Hadi hüseyin banyoya, Olacaklardan habersiz, Yola koyulduk, ve Banyoya girdik, Şofben den sızan gazı hiç hissetmedim, Aradan yarım saat geçtikten sonra, Başım dönmeye başladı, Aslında annem kokuyu fark ediyor, Benimle devamlı temas ta, Hadi oğlum çabuk çık Tamam anne çıkıyorum dedim ve iki dakika sonrasını hatırlamıyorum. Gözlerimi açtığımda bütün insanlar başıma toplanmış ağlıyor,Herkes çok korkmuş, Bunu fark ettim ve tekrar gözlerimi kapanmış gerisini hatırlamıyorum,Tekrar gözümü açtığım da istanbul etfal hastanesinde komada yatıyorum,Midem alt üst olmuş,Tam bir ay, Kendime gelemedim.İzine geldiğime bin pişman oldum, İzinimi iyi değerlendiremediğimemi yanayım, Ailemi üzdüğümemi yanayım,Anlayacağınız izinim hiç bir şeye yaramadı,Neyseki verdiğimiz bir sadaka vardırki bizi bu hayata ve acı çekmeye devam dedi, Odur budur, şofben den çok korkarım, Açıkken duş almam,Alana da tavsiye etmem,Önce ölürsün,Sondada sadakan varsa geri gelirsin,Tabi gele bilirsen,Çoğu zaman bu tür olaylarla karşılaşıyoruz,Hele birde sağlıklı bir şekilde havalandırması yoksa, Allah herkesin yardımcısı olsun, Bu tür ölümler çok acı olur,Böyle ölüm ,Allah kimseye göstermesin, Bu romantık ve korkunç anımı, Sizlerle paylaşmak istedim..... SAYGILAR SEVGİLER Hüseyin yanmaz 02/04/1993