Suçlu Ayağa Kalk

evdeydim ,dinlenirken kapı çaldı.açtım iki Kişiydiler ,insan azmanıda denebilirdi. selam sabah arama ,yüzler mahkeme duvarı gibi ..adamlar sanki gülünce zarar edecekler,öyle suratsız.Tabiki biraz korkmuş biraz çekinmiştim,daha önce böyle bir şeyle karşılaşmamıştım,..buyur ettim usulca ,elime bembeyez bir zarfın üzerinde adımın yazdığı bir zarf uzattılar zarfta ismim yazıyor ve mahkemeye çağrılıyordum.nefesim kesilmişti sanki yüreğimi bir korku sarmıştı..çünkü daha önce böyle bir olay ne duydum ne yaşadım, allahtan daha iki günüm vardı kendimi toparlıyabilecektim.o gün akşam olduğunda allah'ıma yalvarıyordum ,sabah olmasın diye eee sayılı saatler çabucak geçiverdi ertesi gün bile olmuş mahkeme saati yanaşmıştı bile,en güzel elbiselerimi giymiştim bir bayram varmış edasıyla ,adliye koridorlarını arşınlamaya başlamıştım bile.en nihayetinde mübarek mübaşirin sesi duyuldu, ortalığı yırtıyordu sanki..beni anons ediyordu ,sıkıla sıkıla içeri girdim etrafı şöyle bir süzdüm ,benden başka herkez orada. hakimin karşısındaydım artık elpençe bekliyordum ' ki hakim seslendi..evet beğefendi neden burada olduğunu biliyormusun ? gayri ihtiyari ağzımdan..hayır hakim bey çıkınca hakim küplere bindi,nasıl bilmezsin be adam nasıl bilmezsin.insan yaptığı hırsızlığı bilmezmi deyince,kendimi kaybetmiştim sonuçta hırsızlıkla suçlanıyordum.çünkü hayatımda ne ben nede ailem harama hiç el uzatmadığımız gibi onunla çok mücadele ettik. hakim daha fazla dayanamadı ...ve dediki ! yıllar önce sen bir kalp çalmışsın değince, kaynar sular tepemden aktarılmıştı, evey yıllar yılı önce olmuştu ,küllenen yaralarım tekrar alev almıştı...iyi ama yıllar sonra nasıl olduda bu tekrar ortaya çıkarılmıştı, aradan onbeş (15)yıl geçmişti ,sevdiğim kadın evlenmiş boyu kadar çocukları olmuştu allah bağışlasın.ama ne olursa olsun bende unutamamıştım ,onun acısını ve ezikliğini hala yaşıyordum. hakim mahkemenin karar aşamasına gelmişti, bana son söz hakkını vermişti...diyeceğin bir şey varmı? dedi..bende açtım ağzımı yumdum gözümü, sanki onbeş yılın hasretini,nefretini, içimdeki acıyı haykırıyordum.EVET Var Hakim bey ...yıllar önce bir kalp çalmıştım ama ben onun cezasını çoktan çektim hakim bey çoktan çektim ama hala nah buramda yüreğimin ortasında hala acısını çekmekteyim hakim bey deyince..bu bendeki sevdaya hangi yğrek dayanabillir ki. hakim gözlerinde iki damla yaş ve titreyen elleriyle kararını açıklıyordu...yaz kızım zaten bu adam müheppete mahküm olmuş ,idam cezasıda olmadığına göre; mahkeme BERAT dedi ,başkada birşey diyemezdi zaten ,çünkü..oda bu acıyı fazlasıyla çekmişti. hakim mahkeme salonunu terk ederken göz göze geliverdik...gülümser bir tavrı vardı kendine iyi bak der gibiydi sanki.

• Bu öykü tamamen mehmet sancağın kendisine aittir. *