Veda Etmek Gelmiyor İçimden

Sana olan sevdamı karşılayabilecek bir kelime bulamıyorum. İyi günümde,kötü günümde bazen sırdaşım oldun bazen eşim dostum,gün geldi et ile tırnak gibi olduk seninle, gün geldi anlaşamadığımız konular oldu küsüştük ama küslüğümüz iki saati geçmedi çok kahrımı çektin rüya gibi geçiveren şu altı yıl içerisinde.

Sana veda etmek gelmiyor içimden;bu gece sabaha kadar ayrılık üzerine yazılmış tüm şiirleri okuyup ayrılık üzerine söylenmiş tüm şarkıları dinlemek istiyorum acımı hafifletmek için.

Aç susuz çölde kalmış gibiyim,hangi yöne baksam,yokluğunun yalınlığı vuruyor yüzüme.

Sütten kesilmiş bebek gibiyim sensiz,her saniye seni arıyor gözlerim tutmak istesem tutamıyorum dokunmak istesem dokunamıyorum.

Karlı ve ayazlı bir kış gününde paltosuz kalmış gibi hissediyorum kendimi dağın eteklerinde,yokluğunun soğuğu iliklerime işliyor.

Yaşarken ölür,ölürken çürürmüşüm meğer...

Ayrılıkların tarifi imkansız,tanımı eksik ve tatsız.Gözyaşlarınızı içinize akıta akıta deryalarla boy ölçüşür yüreğiniz.

Söyleyemediklerimize tercüman olması dileğiyle büyük üstadın dizeleriyle veda edelim:

"Böyle sessiz ayrılıklarda,
her şey önceden belli olur.
en güzel zamanında, aşkın ve hayatın
insan deli olur…

O, kadırga taraflarında bir evden çıkmıştır.
masum bir yalanla -halama diye-
gözleri pabuçlarında, mahcup
ellerine yapışmış gibidir
harçlığından arttırıp aldığı
sevimli hediye…

ah, insan nasıl çıldırmaz nasıl
bir çaresizlik,
bir umutsuzluk sarmış her yanı.
aranızdan insanlar geçer.
bulutlar geçer.
O, kırmızı mürekkep gibi dudaklarıyla, zoruna
utanarak gülümsemeye çalışır.

bu gülüş en aldatmazıdır vaatlerin.
yıllarca sonra bir uzak gurbette bile;
zulmüne dayanılmazken yalnız saatlerin,
bir yeşil yaprak üstünde gözlere,
görünür, uzaklaşır…"
Turgut Uyar