Yusuf'un Hikayesi - Gelişme 19

Demek Yusuf adında bir tılsım dolaşıyordu etrafta. Acaba bu tılsımdan benim payıma düşen neydi?

Ben kendi sorunumla didişirken Natali sözlerine devam ediyordu.

'Anlatması aslında biraz zor, nasıl denir; ilahi bir şey gibi... Yusuf... Sanki bana adını önceden duyurdu gibi... Biliyorum, bu saçmalık ama Kuran'daki Yusuf'un düştüğü çukur ve oradaki çaresizliği... Bilemiyorum... Küçük Yusuf'a yardım etmem gerektiği fikri bende neden oluştu? Dedim ya bilmiyorum... Bu, ilahi bir şey gibi... Buradayım ve doğru yerde olduğumu biliyorum. Çünkü ben bir çocuk doktoruyum. Onları iyileştirmek benim görevim...'

Demek ki Küçük Yusuf'un hayatı, yolunda gitmiyordu. Bu iyilik perisi, onu iyileştirme çabasında olduğuna göre...

Fakat bu çocukta gerçekten de bir tılsım olduğu kesindi. Çünkü ben de yana döne ona yardım etmek için birkaç saat önce kendimi parçalamıştım.

Ne yani, ilahi bir çocuk mu beni buraya çağırdı?

Daha da neler!

Natali, elindeki çatalla tabağındaki domatesleri kurcalıyordu, dalgın bir hali vardı. Sözler, kendiliğinden dökülüyordu dudaklarından.

'Okurken de zaten Yusuf'un Hikâyesinden etkilenmiştim...'

NE? Yusuf'un Hikayesi mi? 'Yusuf, hikâyede Tanrı'nın her sevgili kulu gibi çok kötü anılar yaşıyordu. Ama ne bileyim, insanın öz kardeşleri tarafından bir kuyuya atılması... Beni çok etkiledi. Sonra bir mal gibi tüccarlar tarafından satılması... Sonra sırf güzel olduğu için büyük bir iftiraya uğraması... Sonra da yıllar boyunca bu iftira yüzünden, üstelik haklı olduğu bilindiği halde zindanda kalması... Bilemiyorum... Tuhaf işte, ben... Sanırım Yusuf'u daha görmeden kendimi ona hazırlamışım.' Ama ben hazırlamamışım!