Biz Çağın Yarasıyız

bazen insan bir eşyaya dönüşerek uyanır

bir sandalyenin kırık ayağı kadar işe yarar

bir bardak gibi çatlar ama sesi çıkmaz

dünya dediğin şey üzerine konmuş ağır bir eldir

el çekildiğinde de hafiflemiyorsun iz kalıyor

zaman bir peygamber değil artık

hiçbir şey müjdelemiyor

sadece tekrarlıyor

aynı sokakta aynı çocuğun ölümü

aynı annenin yüzünde çoğalan aynı çizgi

fotoğraflar siyah beyaz değil

biz renkleri terk ettik

tanrı sorusu burada başlar ama cevap aramaz

çünkü cevap çoktan silaha dönüşmüştür

kimin tanrısı daha hızlı ateş ediyor

hangi ayet daha seri

hangi dua daha isabetli

bütün mesele budur artık

merhamet mi

o arşivlerde saklanan eski bir kelime

insan en çok kendine ispiyonculuk eder

bir şey yapmadığında bile

suskunluk sandığımız şey çoğu zaman korkunun nezaketidir

ahlâk dediğimiz şey de çoğu kez

korkunun takım elbise giymiş hâlidir

şehirler konuşur

ama bağırarak

istiklal gazze madımak kerbela

coğrafya bir mezarlık değildir

mezarlık coğrafyanın dilidir artık

hangi caddeye bassan

toprak senden bir şey ister

ya hafıza ya kan

aşk burada bir sığınak değil

bir açık yaradır

üstü örtülmez

dokunulunca iyileşmez

dokunulmadıkça da kangren olur

o yüzden bazı aşklar hiç yaşanmaz

yaşansaydı kirlenirdi

anneler bu dünyanın son ahlâkıdır

kitaplardan önce onlar susar

susarak öğretirler

bir annenin bakışı

bin vaazı hükümsüz kılar

çünkü tanrı affedebilir

anne sadece bakar

şiir dediğin şey kurtuluş değil

bir kayıt tutma biçimi

utanmanın tanıklığın

ve bazen de çok geç kalmış bir itirazın tutanağı

şiir kimseyi temize çıkarmaz

sadece kiri görünür kılar

biz çağdaş değiliz

biz çağın yarasıyız

ilerleme dediğimiz şey

acıya alışmanın daha sofistike yollarıdır

ekranlar büyüdü

vicdan küçüldü

ölüm artık yüksek çözünürlüklü

bütün bunların ortasında

bir insan kalmaya çalışmak

en radikal eylemdir

ne taraf tutmak

ne slogan atmak

ne de susmak

sadece insan kalmak

ve belki de en zor olan şu

bu kadar gürültüde

başkasının acısını

kendi kelimen yapmadan

duyabilmek

işte burada bitmiyor bu yazı

çünkü bu bir sonuç değil

bu durduğumuz yerin tespiti

gerisi

ya birlikte susacağımız

ya da birlikte utanç duyacağımız

bir zamana kalıyor