12 Kısım Tekmili Birden Eylül

1 Eylül...

Çık şimdi geçmişin üzerine

Ve el yordamıyla yürüdüğün karanlığı alaşağı et;

Bitsin Eylül'le oynanan bu körebe...

Sarma tütün kokusuna karışan ter

Ve çokça küfürken zihinlerde,

Demirbaş numarası olmayan kaç tabutluk

Unutulması imkânsız işkencenin çocuklarına gebe?

______________________Bilmek istemedi kimse...

2 Eylül...

Kızıllığından dem vurulan şehirlerin

Garip hüzünleri hapsetti

Duyulmayan çığlıkları, elektrik akımlarına...

Hayal edilen aydınlık

Fikirde saklıydı.

Yaşananlarsa,

Fikre ziyan...

Acı gülümsemelerle taçlanmış Kara mizah...

________________________Koca bir yalan...

3 Eylül...

Vesikasını yaftasına yeğ hayatı seçenler,

Bakir( e )lik yalanlarıyla ırzımıza geçtiler...

Bilmeden varlığımızın büyüklüğünü,

____________Kendi gölgelerinden ürktüler...

4 Eylül...

Vatansızlık çığlığıydı yırtarcasına kulaklara ulaşan

Ve adam gibi adam olmaktı delikanlılığın kitabında yazan

Oysa,

Ruhsuzca sümen altına atılırken fiili livata ibareli raporlar

Delikanlılıklarını en üst rafa kaldırdılar,

__________Çoktan insan kılığından sıyrılanlar...

5 Eylül...

Yavuz hırsız temsili söylemleri

Askıya alanlar,

Azrail'e özenip

Can almaya kalktılar...

__________Artık sokaklar ıs(ar)sız...

6 Eylül...

Bir uçurtma kuyruğu bulmalıydım soluksuz kalanlara,

Renklerinden çaldıkları kırmızılıkla

Eksilen kanlarını tamamlarlar umuduyla...

7 Eylül...

/Gör denilenin görülmesinin yasak olduğu bir mevsim bırakıldı yarınlara./

Radyoda çalan her marş

Bir sonraki saat bir çift postal sesini hatırlatır oldu zamanla.

Kimliksizleştirilmeye çalışıldıkça beyinler

Direnirken zulme bedenler;

Sağdan sola soldan sağa topuk selamı vermeye hiç çekinmediler.

8 Eylül...

Teraziyi dengeye getirmeye çalışan zihniyetsizler

Necdetlere Mustafaları denklediler.

Döküldü bir bir fidanların yaprakları

Gövdelerini kurutmayı beceremediler.

9 Eylül...

Sürgün yalnızlıklarının

Parka sıcaklığına terfisinin onandığı günlerde

Hiçbir kurşun yarası

Kahpeliğin acısını bastıramadı.

10 Eylül...

Kan koktu sarı mevsim,

Hüzün gencecik cenazelerin tabutlarına asılı kaldı.

11 Eylül...

Hadi şimdi bana geçmişi unuttur.

Sil zihnimde kalan nutukları yakılan arşivler misal,

Bir pencere pervazına umutsuzca tutunmuş

İşkence mağduruyum say...

12 Eylül...

/Bitsin Eylül'le oynanan bu körebe...

Kırıldı son kalemi bir ülkenin.../

Sar şimdi zamanı gücün yeterse yeni baştan.

Kanlı tepside sunulan bu adalet söylemi

Yedi renge boyalı koca bir yalan...

Eylül'2009 Aydın...