Acının Ağlarında Mor Elemler

Yorgun bir ırmak gibi yüzüyorum kendi içimde

Amonyak ve sidik kokulu sularda bitkin kulaçlar

Anıları asıyor insanlar güneşin yanık rahmine

Kör bir adam nara atıyor bomboş sokaklarda

Korkunun kitaplığında şövalye ruhlu insanlar!

Evrim teorileri var dudakta, hangi suç nedensiz!

Dönen olmadı seferinden, dağlar olmadı deniz

Eksik cümleler damakta, hazzın duası niteliksiz

İnançsız masalmış hayat, ömür bitiyor nefessiz

Asi yeminsin ruhta, sızmışsın bedenime sessiz!

Sevinç mahcup bir eylem, duygularımız alabora

Her yankı er geç sesine döner, sevişirler uluorta

Eski pusulayla geçilmez denizler, ömürler yafta

Hangi harita gösterir aşkı, bir gün duracak dünya

Bir sessizlik sahnesi hayat, gidebilsem çok uzaklara!

Sürahide acıyor su, kuyular söküldü, gökler bile delindi

Aydınlığın sırrını aramakta insan, damla özünü kaybetti

Çürüdü güllerimiz toprakta, anılar tüm anlamlarını yitirdi

Hangi gemi getirdi hüzünleri, hamallara yükledik ezgileri

Acının ağlarında mor elemler, unuttuk ah aşka dair sezgileri!