Aciz Beden

Kalıplaşmış yalnızlıgımı bırakırken tozlu raflarda,

pencerelerim açılı verdi seninle daha bir sonsuzluğa

Ve güneş seninle daha bir sıcakken umutlu günlerde

Sonbahar çiçekleri dökerken yapraklarını hüzünlere

seninle elveda dedim bütün kederlere.

Kapıldım bir kere gözlerinin tılsımına

Tutuldum o cennet kokan ellerinin masumluguna

mahkumunum şimdi vur istersen bedenime pranga

ama alma seni benden, alma gözlerimi gözlerinden

Çünkü ben sende hayat buldum,

seninle doydum sevda masallarına

Ve her zerrem ürkek bakışlarında buldu yaşama sevincini

Varlığınla sevdim yokluğunu

yokluğunla sevdim seni

avuç içlerimle öptüm gözbebeklerini

ve sana adadım bu aciz bedeni

sana hediye ettim bu biçare şahsiyetimi.