Adını Sen Koy

içimi kemiriyor

yokluklar vadisi

avuçlarımda mızraklar

batan batana yüreğime

üç buçuk atan zamanın

koşarken peşinden..

akmıyan göz yaşlarım asıyor

dertleri acılara bir bir

hisserderken bedenimde

iliklerime kadar...

ne sen anlarsın

nede ben anlatabilirim

esen yellerin kemikleri sızlıyor

istersen adını sen koy

ben yelkenleri çoktan indirdim

mucizenin süprizini

kim kaybetmiş ki

ben bulacağım.....

(Berlin,09.06.2013)