Ateşgâhda Gözyaşları

ruhumu gasp eden tufana yazdığım harfleri bağışla Rabbim!

kuşların filleri yendiği günden beri beklemekteyim

onlar nisyanda

ve onların inkârları göğsünü daraltmakta hâl üzre dergâhına koşuyor bu geda

sen ne onu ne de beni bağışla

sadece harfler Allah'ım

bir tek onlar suçsuz bu riyakâr insan kalabalığında

ifrit kesilmiş dudaklar arasında öğütüldü adım

bu rüsva zamanın altından kalkamadım

dağ duydu taş duydu

tek bir insana anlatamadım

harfler Allah'ım

kalbimin içinde kıvranan

sesimde dar ağacı olan harfler

bir gölge boyuna asılan

sureti insan olanlarca vurulan harfler incinmiş

silinmiş

kökünden kesilmiş

kuş olmakla mükellef bir bulutken ruhum

seslere çarpan bir hiçliği ayak ucumda buldum

dünyalar savaştı bir ağıdın kanında harflerle

şerhi düşülen şiirlerin kınından düştü direncim

bağışla harfleri

onlar küntü kenzen

bağışla

göğsüme saklanan umut bitmeden

o beni tescilli kadınların diline

ben onu olmadığı mekânların içine

harflerle

hayf

harflerle

gayb

yedek ceplerinde insan saklayan

insan olmayanlara yazdığım harfleri bağışla Rabbim!

(sayrı bir etik dolanmış dilleriniz doğrudan uzak / kazdığınız kuyular size yakın size tuzak!

dipçe: bu bir şiir değil. Böyle ucuz persona sahiplerini ulu gördüğüm şiirlerde anmak ayıbım olur zira ben ne şiire ihanet ederim ne de insanlığıma sizin gibi yalanlar ve hilelerle leke sürerim. al gülüm ver gülüm halleriniz sizinle olsun, sizin sanat diye dayattığınız insan düşürme eylemleriniz de benim tecrübem. Doğru, kırk kilit altına almaya çalışsanız da bir gün muhakkak bir ayna gibi dikilecek karşınıza utanmayı bilmeyen yüzünüzle. İnsan, iyi niyetinden, doğru yerinden vurulursa bu hayf sizindir. Yazıklar olsun vefası sahte niyeti galiz olanlara.. yazıklar olsun insan duygusunu bir çarşaf hoşluğuna sunanlara.. yazıklar olsun bir yalanı baş tacı edip insan onurunu ayaklar altına alanlara.