Aklım Yine Martı Kanadında
kırgınım gök yüzüne dadanan yıldız gibi
tek başıma sürterken yalnızlığı
sokak yosması gibiyim hayalimle baş başa
yontulmamış kader körpesiyim
körfeze vuran kabarcık misali bölük pörçük
şarkılar anlatıyorum kendime güftemi yutkunup
arşeler kırılıyor
yarım kalıyor akşamın namahrem tınıları
haykırıyorum tüm naraları biriktirip küfelik küfelerde
düşüyor sarhoşluğum aheste bir çukura
kayboluyorum
ölüyorum
beklemeden azrail çığlıklarını
kapanıyorum çukurlara
kasımpatılar bitiyor toprağımda susuz
kuruyor ufkumu çalan tüm bulutlar
çürüyorum
çürüyorum
nidalarımdan saklanıp
sessiz çığlıklar atıyorum ilahi bir ıssızlığa
adımı unutuyorum
demir çubuklarla kazıdığım mendireklere
kırılıyorum
kırgınım gök yüzüne dadanan yıldız gibi
tek başıma sürterken yalnızlığı
sokak yosması gibiyim hayalimle baş başa
vapurlar çalıyor aklımı
aklım yine boşlukta
aklım ziyan sebil martı kanadında...