Aklıma Seni Yazdım

Sadece gidiyorum

bir hayatın günbatımı edasıyla

koynumda senden anı diye saklayacağım

bir hüznün vefasıyla

Oysa sadece gidiyorum gözüm

peki neden bu kadar zonkluyor göğsüm

neden gözlerime hükmetmiyor hiçbir sözüm

oysa sen beni uğurlarken gülümsemiştin ruhumun ıslak duvarlarına

biraz önce sesin vardı kulağımda

biraz önce dokunmuştu sağ kolum

sol yanına...

yan yana oturmuştuk bu kadar uzaklık arasında

kasım yaprağını beşle savurduğunda*

Devşirme hayallerden biriydi belki de

suçüstü karaya çalınmalarımız

maviyi gözlerimize ç/alışımız

Ağzımızda zeytin gözlü Bedirhan'dan kalma bir afet

ve çivisi çıkmış dünyaya bir çizgiyle sunulmuştu alnımızdaki iffet

soyu sopu budala bir bedelde tükendiysek şayet

ellerimiz bir uçurum yamacındayken tutulacak en son dilek olacaktı

belki de

Saçlarına gömdüğüm eylül sancılarıma inat

ve kasımda bir masa başında

Ankara'nın sefası kaybolan akşamında

gözlerinde düştüğüm z/anlara

asıldığım idamlara

birkaç yıl evveliyatıma

senden bir dipnot kalacaktı

haliyle

Kutsanacaktım belki de

yıllanmış hüzünlerimin asr-ı tahayyüllerinde

sırtımda bir Pinokyo taşıyacaktım

sevmeme ihtimalimde

susacaktım

belki sevebilirim birini dediğimde

yalanımın mumu ben olacaktım

Zil zurna bir gecenin çemberine takıldığında oyalarım

ve aya(k)larım kanadığında

kolu kanadı kırıldığında turnaların

yastığıma döküldüğünde ölü toprağım

sesimi kusacaktım

o kasım ikindisiyle

Saçma sapan imgelere göz koyacaktım

geçmişle geleceğin çeşnisinde yakacaktım

adaba ters düşen satırlarımı

bir hayretle uyanacaktım belki de

uyurken mahmuzladığım zamanı

ben durduracaktım

sessizliğimle

Bir intihar b/asacaktım

şafaklarımın iğde kokularına

arafat yalnızlığım boy gösterecekti

kabahat sayılan kalabalıklarımda

kendimde kaybolacaktım

kimliksizce

herhangi biri olacaktım

haliyle

ama ben seni seçtim

seni sevmenin asaletiyle...

10 kasım-Erzincan

*5 kasım