Akşamın Hüznü
Akşamın hüznü
Çöktü içime
Sen yoksun diye
Bulutlara baktım
Ümitsiz ve üzgün
Kararmışlardı
Duygularım gibi
Gittikçe
Daha da kararıyorlardı
Hayallerim gibi
Güneşe baktım
Sana bakar gibi
Gittikçe sönüyordu
Kayboluyordu
Hislerim gibi
O da mutluydu
Bir zamanlar
Seninle mutlu olduğum
O güzel anlar gibi
Işık saçmıştı dünyaya
Gün boyu
Sonunda o da
Boyun eğmişti kaderine
Çâresiz benim gibi
Ufka baktım sonra
Seni görür gibi
Bakakaldım öylece
Uzanmak istedim
Seni tutmak için
Tutarsın sanıp
Ellerimi uzattım
Kaçtın benden
Büsbütün kayboldun
Anladım
Akşamın olduğunu
Istırâbımın başladığını
Çünkü
Sen benim
Ufkumda doğan
Bir güneştin
Ama ya akşam ?
Eritti seni
Kararttı kendisi gibi
Aldı seni benden
Götürdü uzaklara
Kahretti beni de
Bekliyorum şimdi
Gecenin karanlığında
Istırâbımın bitip
Sabahın olmasını
Ufkumdaki güneşin
Yeniden doğmasını
*************************
Şükrü Atay
1978 Mazide Kalan Şiirlerim
*************************