Alemler Sana Hasret

Sen geleceksin diye;

Bekledi hasretle gözler…

Sen geldin diye;

Sevindi yerler, gökler…

Çıkmıştı güneş, doğmuştu ay

Süslemişti Semayı yıldızlar…

Sen varsın diye;

Mis gibi kokardı topraklar

Çağlayan olup akardı ırmaklar…

Bir başka açardı çiçekler

Elinde olmak için yarışırdı güller…

Sen varsın diye;

Tutardı yedi kat gök zehrini…

Kurtlar kuzuları

Sen varsın diye; kardeş bildi…

Analar severdi tüm çocukları.

Çocuklar sen varsın diye;

Kavgasız oynardı…

Sen varken;

Devletler vardı savaşsız

Gözler vardı yaşsız…

Sen yoksun şimdi;

Ağlıyor gökte yıldızlar…

Güneş mahzun, dünya yalnız

Semayı kapladı kara bulutlar…

Sen yoksun şimdi;

Katlediyor kardeş kardeşi…

Açmadan soldu çiçekler…

Uçamıyor kuşlar…

Gözyaşıyla sulanır oldu;

Nurlu ayağını öpen topraklar…

Sen yoksun diye;

Söndürülemez oldu yangınlar…

Gel, Ey Sevgili!

Yerde, gökte hasretin var.