Arının Sırrı

Bir arı konar sabahın alnına,

Kanadında bin yıllık hikmet…

Bir çiçeğin kalbinden polen devşirirken

Kendi varlığından habersiz yaşar.

Hangi akıl çizmiştir peteklerin sırrını?

Hangi el ölçmüştür altıgen kaderi?

Bir damla bal için dolaşırken ömrünce,

Kanatlarında taşır kâinatın ezeli şifresini.

İnsan da bir arı değil midir aslında,

Anlam arayan şu sonsuzluk bahçesinde?

Kendi içindeki çiçekten habersiz,

Bir ömür nektar arar başkasının gölgesinde.

Bir çiçekten ötekine savrulur durur,

Her konduğu dalda bir iz bırakır.

Arı bilir çiçeğin dilini,

İnsansa kendi derinliğinde karanlık bir kuyu…

Her yankıda arar kaybettiği özü.

Kendi gölgesinden su içmeye çalışırken

Unutur içinde saklı sonsuz gökyüzünü.

Ey arı! Söyle, nedir bu telaşın?

Bir petek uğruna mı tüketirsin ömrünü?

Yoksa her uçuşunda biraz daha mı yaklaşırsın

Yaradan'ın bahşettiği o büyük sırra?

Ben de bir çiçekten ötekine uçtum,

Her yüzde kendimi, her seste hiçliği buldum.

Nice baharlar eskittim bir damla hakikat uğruna.

Ömrümün son peteğini örerken anladım:

Bal çiçekte değilmiş,

Ne de varılacak son bir menzilde…

Dr.Osman Akçay (Seğmenoğlu)