Alın Yazısı Olunca Kader

kaderimi sorgulasam ne gezer?

yokluğun bir darbe ise sensizliğime

zaman çöküşünün iflası gibi

eninde sonunda verilecek son nefes...

hayallere tutunan umut çıkmaza gebe

doğurduğu acılar özgürlüğe susamış

yürekten atılan kurşunlar isabet yoksunu

susmalara mahkum sevmelerim hüzünle mutlu...

masum duvarları aşındırıyor anlaşılamamak

dudaklar uçuklamış kuruyan bahtın şansına

adeletsizliğe sormam çıkmak için haksız

suratıma kapanan kapılar zaten bunun malumu...

yetmemelerin burnunda tütüyor nazının çehresi

öpücüklere boğsam doymaz ki kabul görmiyen aşk

okyanuslara sitemim var aramızda ki dağlara inat

can pazarında mı buldum acab ben bu kalbi? ...

kim sahip çıkacak döküldüğüm yollara

vefasız sevdamın cefalara boynu bükük

ağlıyorum gündüzüm gecem olmuş ne garip

sollarken şu ömrümü yalnızlığımı asa asa bir ipe...

koş koş yakalarsın belki duvarın arkası boş

yakılan ağıtlar çalkalanırken çiğnenen semalar da

süslemek istemiştim seninle şu dünyamın halini

meğer hesaba katmamışım alın yazısın tersten esip ona karşı yüzeceğimi...

(Berlin,10.01.2013)