Alışamam Yokluğuna

Üşüyorum yine bu gece...

ürkek bir şekilde

uzanmışım şuursuzca yatağıma

karanlık kemirir sonsuzluk ruhumu

dilimden düşersin hece hece.

Bu gönül başkadır

akşamdan kalma

yalnızlık ürpertir yüreğimi...

en yakınımda olsan bile

çok uzaklardasın aslında!

Umut dolu bakışların

gelir aklıma.

Özel olduğumu hissederim.

Hayat almış beni benden,

çarpışır duygularım

karanlık

sırdaş, arkadaş olmuş benle...

Yine yıldızlar serilmiş

yakamoz üstüne

sanki kafam mengeneye sıkışmış

tipi gibi soğuk

yüreğim

uyumak istiyorum

ama uyursam .....biliyorum?

beklemek

tahammülü getirir mi beraberinde?

gelmeyecek bilirim

uyumak istiyorum bırakın...

Yatağımda

rüyada geçsin hayalin

rengarenk boyansın endamın.

Beklerim seni

dolunayın gölgesinde.

Yaslarım soğuk yastığıma

gözyaşlarımın umutlarını

tenim soğuk mu nedir?

ÜŞÜYORUM

soğuk geceye yenik düşüyorum

Bir ses işitiyorum

senin sesin mi bu?

ey sevgilim

'neden beklettin'

güzel koku senden mi gelir?

Bilmelisin

alışamadım gözlerinden uzak durmaya

alışamadım senden uzakta olmaya

alışamadım hasretinle yalnız kalmaya...

Gecenin ayazında yankılandıkça

kalbimin senin için çırpıntıları

anla ki seni özledim!

hissedince boğazında

düğümlenmiş hıçkırıkları

anla ki aşkın delirtir beni!

Gözümden,sözümden

uzak olsan da bu gece

yanımda olsaymışın şu an keşke !...