Allah De Gönül Allah De

Fani dünyaya aldanma sakın,

Unutma ki ölüm insana yakın.

Gelsin diline o nurlu akın,

Allah de gönül, Allah de.

Nefsin elinden usandın bittin,

Heves peşinde kayboldun gittin.

Kendi kendine sen zulüm ettin,

Allah de gönül, Allah de.

Mülke, cihana eyleme minnet,

Sana rehberdir o yüce sünnet.

Zikirle bulur bu sinen lezzet,

Allah de gönül, Allah de.

Sustu kelamlar, kapandı defter,

Yalnız kalırsın o gün be-beraber.

Kendine gel ey dertli seyyah, uyan,

Allah de gönül, Allah de.

Gurbet ellerde tükendi ömür,

Kalbini sarmasın o kara kömür.

İhlasla yalvar, Hakka yüzün sür,

Allah de gönül, Allah de.

Gözünden dökülsün tövbe yaşları,

Eritir bu zikir zalim taşları.

Eğilsin Hakka kulun başları,

Allah de gönül, Allah de.

Uğur der nefsim uyan bu rüyadan,

Sana fayda yok geçici dünyadan.

Can boğaza dayanmadan

Allah de gönül, Allah de.