Anladım Ki....

Kalbim durduğunda,

Ruhum bedenimden ayrıldığında,

Annem babam kardeşlerim gözyaşlarıyla..

Ben yukarıdan seslendim,

İyiyim ben anne ağlamaaa...

Oysa

Onlar aşağıda..

Onlar çığlık çığlığa ...

Ben ise huzurlu ve hafif yukarıda...

Tekrar nefes alabildiğimde,

Anladım ki..

O zaman anladım ki!!

Bir daha hiç bulamadığım

O huzur...

O hafiflik....

Burada aşağıda değil...

O yüzden,

Bu dünyada...

Ne gelirse gelsin!

Ne olursa olsun!

Yaşam bana ne sunarsa sunsun,

İnsan kalmak kaydıyla...

Son nefese kadar

Herşeye eyvallah....