Anladım Sevmiyorsun

anladım sevmiyorsun

yokluğuna çerez mi gerek

lazım sanıyorsun

ben

içimde

yaşarken seni

aslında varlığının en güzel şekli..

hüzünlü bakışların

sakın ha hiç itiraz etme

okuyorum

gözlerinden yüreğini

sözlerinde ki

nağmeleri

hecelerin arasında ki

ateşi..

anladım sevmiyorsun

çaresizliğim

sanma

ki

deplasman galibi

yokluğun ebedi bir ızdırap

acılarda mapus

yürek sus pus

tek çıkmaz sokakta ki tesellim

varlığının hidayeti

arayıpta bulamadığım...

anladım sevmiyorsun

bırak olsun her günüm

günlerden sen

yoklukta ki

emrivaki

ben..

can ruhta kayıp

sensizlik sessizliğe tabi

kurşun sıkar gibi yalnızlığıma

karanlık bir cemre misali...

anladım sevmiyorsun

ne

eyler ki bu can

sevmek dahi yetmiyorsa

yasım ebedi mahkumiyetim baki

üç günlük ömrün gazabı

sanki

erken gelmişlik geç kalmışlık

hayatın son perdesi

belki...

biliyorum sevmiyorsun

en

aşağıdan

öyle sanıyorum

kim kimin içini görebilir ki,

dillerde hapis kaldıysa

gönül çarmıha asılmış misali

bu

taksiratın

en acılı şekli...

(Berlin,23.01.2016)