Anne

Ben sigarada umut yakardım

Yakardım kederden artan ne varsa bir ateş sonrası sabahleyin

Tomurcuk güller yazardım alın çatıma

Bir dudağım tebessüm

Bir dudağım ağlamaklı

Ağlamaklı hayaller çizerdim avuç ayalarıma

Yüzüme sürerken parmaklarımı dua niyetine

Gözlerimi süzerdim geçmişin ahşap kalıntılarına

Nasılda ağlamaklı olurdum yanarken gözlerim bir avuç mor dumandan

Sen sevgili

Çıplak kahkahalar atardın ardıma düşürdüğüm veresiye hayallerimi çiğnerken

Gözlerinden şuh damlalar akardı gülmelerden artakalan

Nasılda coşardın şehirle birlikte anne ölümlerini hiçleştirip gamzeler dolusu

Oysa kader artığıydın düşlerimle çiftleşen

İki tutam kor masaldın ele avuca sığmaz

Hüzündün aşkı öptüğüm mor dudaklarda

Anne

Yeter ayaz sürme göğsümün iman tahtasına

Duy acımın köprücük kemiğine dokunan izbe zamanı

Dua et bana bir karış toprağın ardına saklayıp karanfil avuçlarını

Yetim bir feryattır miras bıraktığın lacivert zamana

Ağlama

Ağlarsan kara bağlar saç diplerimden tırnak uçlarıma

Ben de ölürüm gidişin gibi

Sessiz çığlıklarım ıssızlık nöbetlerinde prangalaşırken

Ben de ölürüm nöbetleşirken yalnızlığın pençesi kanatınca soluğumu

Soluğu tutsak hasretler ağlarım şehir mezarlıklarına ...