Anneciğim

benim güzel annem

anneciğim,

bilemedim

hayatın çerçevesi

yokmuş

gözleri de yaşlı

özlemleri de baki..

gidenler de gelmiyor

gelemiyor

geri,

hiç bir zaman

da

gelmiyecekler

artık,

sen de yoksun

umutta ona keza,

geriye kalan

hatıralar

bir kaç

resim

bir kaç anekdot..

dolmuyan bir şey varsa

o

da

sensin

senin varlığın

senin yerin..

zaman geçtikçe

yaşlandıkça

daha çok anlıyor insan

sanki

daha çok ihtiyacım

var gibi geliyor

bana

zaman geçtikçe

vaktin kıskaçın

da..

aslında

isterdim olsun öbür dünya

ama maalesef

o

da

ya

oldu

yada

olacak

bizimle beraber sizlere ömür..

yel mi desem

rüzgar

mı

zaten farkta etmiyor

dün sen estin

yarın sıra

bende

sıra bizde

kurulmuş bir saat misali..

geldik işte gidiyoruz

geriye kalan

kacalak olanlar

çocuklarımız

torunlarımız..

tek

tesellimiz

belki

onlarda bizi hatırlayacaklar

umarım

güzelliklerle

özlemlerle

ama

sakın hiç

akmasın göz yaşları

olmasam da

ben

yine

kıyamam

yine kıyamam onlara

belki senin bana şimdi kıyamadığın gibi...

(Berlin,15.11.2015)