Aranan Sebep (2)

Düşünen adamın önünde bu kaçıncı tur atışım;

Halen düşüncelerinin geçmişini aramaktayım..

Biri dokundu sanki omuzuma., döndüm kimse yok

Ne sağımda ne solum da

Düşünen adam mı yaptı acaba?????

Evet evet hatırlattı; o günü bana...

Bugün Pazar, Güney gelecek kızımla,

Bunu ben mi dedim yoksa, babam mı??

İnanmıyorum istediğim oldu;

Babamdı ruhum; onu, o günü yaşamaktaydı benim bedenim..

neydi baba; neydi ölümüne sebep?

Göster bana...

Kendime engel olmuyordum artık, ruhu bedenime sahipti,

Konuşuyordu kendi kendine;

'' Bak bugün beni çıldırtmayın ne olur, küsmenim geliyor''

Kalbim sanki dışarı fırlayacak;

Koşarak odaya çıkıyorum;

Plastik bardak da bir bardak su;

Bir kaç hap pembeli mavili;

Mırıldandı etrafına boş boş bakarak;

''Son kez göreyim, sonra icabınıza bakacağım sizin''

İçeri giren hemşire haber verdi ziyaretçileriniz geldi diye,

Bu son du, bu herkese eziyetimin sonuydu...

Tren olmadı ama, bu sefer kurtuluşu yoktu;

Bu hastane bahçesinin;

Burada ki birkaç hasta arkadaşlarının;

Umurunda olmayacaktı...

(Of Gitme, Baba gitme...

Benim Umurumda;

Ailenin umurunda;)

Aşağıya indi/k; merdivenlerden

Karşı/(m)/(ız) daydı Annem ve bir kız;

Allahım o benim;

Elinde Papatyalar var;

Kız Koşarak Babam diye sarıldı bana,

Bir öpücük kocaman kondu yanağına,,

''İçimden gelmeyin diyordum

ama Kime off çözemiyorum;

Elinden Tutup ufak kızın,

Oturduk çimenlere yaptık Papatyadan Tacını,,

Mutluydu giderken;

Tek sorusu Küçük kızın

Ne zaman eve gelicen Baba..

İçimden dedim..yakında ,,, pek yakında

Ama dört kolluyla..

El sallıyordu eşim ve kızım;

'' Bırakmayın benide alın'' dedim gözyaşıyla,,