Arkadaşım

arkadaşım,

bana sonu olmayan bir umut ver

uçsuz bucaksız

kanatlar takan

yağmurlar gibi yağıp

seller olan

rüzgarlar gibi esip

fırtınalar koparan

masmavi gökyüzünü öpüp

güneşle her sabah tekrar doğan

nefret ve kini toprağa gömüp

kolkola insanlarla dalaşan..

arkadaşım,

bana sonu olmayan bir sevda ver

uçsuz bucaksız

güzeliklerle ebedi kılınan

insanları kucaklayan

hayvanları dışlamayan

hayatın/ın bir parçası yapan

yeşil için ölümü dahi gözü alan

ağlanacaksa

tek mutluluk tek sevinç için olan..

arkadaşım,

bana sonu olmayan bir dünya ver

uçsuz bucaksız

her adımı

her anı insanlıkla anılan

barış naraları atılan

savaşı tarih kitaplarından dahi

yırtıp atılan

cehennemi unutturup

cenneti mekanın da kuran..

arkadaşım,

bana sonu olmayan bir insan ver

uçsuz bucaksız

umut saçan

hep çocuk kalan

gülerken gülümserken

en güzel duayı bile gölge de bırakan

sevgi çağlayan

kalbi yüreklere bağlayan

sayan

kendine inanan

keşkelerle yaşamayan

dünyaya

geldiğine pişman olmayan

ve

hiç bir zaman

da

olmayacak

olan...

(Berlin,09.06.2016)