Armoni

Eskimiş bir zaman diliminde,

-gece yarısı-

Tam da bir kadının intihar mektubundan kalan

Bitkin düşen bedenin sızmış rüyası.

Derinden gelen,ama yineleyip kendini

Derinlerime inen bir dokunuş

Sadece bir dokunuş bu, hiç bir şeye benzemeyen

Ürpermeyi, titremeyi birazda.

Tüm geçmişimi unutmayı

İsterdim gözlerimi açtığımda.

Şimdi söyle dedim!!

-sessizliği dağıtmadan-

Ama önce düşün,düşün ki ben bir ölümlüyüm.

Suçlarımda bağışlanmam bu dünyaya ait.

Sadece bu dünyaya,hiç bir yere benzemeyen.

Birer kadeh içmeliyiz dedim,gülümsedim.

-bu saatte mi?

-Evet.

İhtiyacı var sesimin tutunmaya

İhtiyacı var tütün kokusuna.

Sonra,

Sesimin yankısı boşluğa karışırken

Sözlerim yine lâl,

Susuyorum,merhamet dokunmayan gecelere

Sadece bir susuş bu,hiç bir dile benzemeyen.

Şimdi,

Bu sessizlik dağılmalı yerinden

Düşünceyi her bir hayal ürkütmeli

Giderek artan iştahla.

Pıhtılaşmaya yüz tutmuş,ertelenmiş kuşkularım var benim.

Gereksiz biriktirilmiş satırlar arasında.

Bir düş verin bana,gerçekliği arayan

Sadece bir düş olsun,hiç bir şeye benzemeyen..