Arzuların Tatmini Arasındaki Denge

Özümü yaşayamadan

Kimliğimi daha net algılayamadan

Nedir bu sahiplenme isteği...

Ya beynimin istekleri ile kalbimin istekleri?

Gördüğün gibi huzur ve barış zaten yok!

'Aşklar zamanla nefretlere, acılara dönebiliyor ...'

Herkes kendi kişiliğinin dışında hareket ediyor

Ben ...' ile başlayan her cümle

Gizli düşüncenin

Egomuzun bir ürünü

Gerçeklik anlayışımız mı diyelim?

Bu dünyada cenneti yaşamak için;

İzlemeli, farkına varmalı

Aslında bizim tek düşmanımız benliğimiz

Yaşam ömürlük, lakin kısa

Düşünsene ah vicdan,

Dünyada o kadar çok üzülecek şey var ki!

Her gün bunları düşünerek bile

Hayatımı bitirebilirim

Acı, pişmanlık, nefret ve intikam!

Geçmişte olmuş biten olaylar

Her zaman büyük oynar ya

Yem olmak istiyorsanız, bu sizin seçiminiz

Şimdi aynanın karşısına geçip

Kendinizi izliyorsanız

Acaba o kişi ben miyim diye

Tanıdınız evet

Vardığınız şu 'masumca' sonuç

Sizin küçük yaşlardaki haliniz

Evet, ne dediğinizi duyar gibi oldum

?...Senaryoyu o yazar

Onun kuralları işler ve mutlu olmamız onun keyfine kalmıştır...'

Kendinizi sürekli karıştırıyoruz belli ki!

Oysa

Yapmak istediğin her şeyi yapabilecek,

Olmak istediğin her şeyi olabilecek güce sahibim demeli!

Elinde eğer bir koz varsa, bilirim ki o kozu

Oynayacaksın

İstediğin senaryo olsun,

Ben oynarım!

Durumu gülerek izliyor ve hızlıca genişliyorsun ya!

Üzülmem için milyonlarca neden saydın

Kafamı karıştırdın

Gerçek düşüncelerimi sakladın,

Senaryolar ürettin

Sürekli karşıma kanıtlar sundun

Fakat unuttuğun bir nokta var

'Sevginin gücü Ego'dan fazladır! ?

Hazinen bilirim pişmanlıklarım

Çünkü mutlu olmamı istemez,

Sadece benden üzüntü beklersin

Bak demedim deme

Kontrolünü kaybedeceksin

Tamamen kendimle özdeşleşirim

Ama halen son kozlarını oynayacaksan

İşte bu süreç senin için en tehlikeli durumdur

?Ah ego ah!

Üç tane kişiliğe büründürdün

Benim yerime kararlar verdin,

Düşündün ve ilişkiler kurdun

Hiç olmadık yerde

O görüntüler içinden

Canımı sıkacak olan sahneyi görüp üzdün ya...

...Aklıma bir şey getirdin

Ve uzaktan sırıtarak beni izledin

Bunlardan hiçbirisi aslında kendim değildim

Ama yeter

Düşünme şansı vermiyorum artık!

Gözümü kapatır ve o içimdeki kadına

Senden akıllı olduğumu söylerim,

'Başkasının ağladığını gülmek kolay bir şey değil

Fakat bizde basit insanlar değiliz...

Baksana şimdi arkana, o gülen kadına!

Hissetti içindeki eşsiz benzerliği

Bir çocuk saflığıyla yaşıyor işte aşkı

Talep ve isteklerinin karşılığını görüyor

İçinde büyütürken dikkat ediyor,

O sevinçli çığlıklar kopmaya başladığında

Patlama noktasına ulaşmadan teskin ediyor

Bu da yetmez

Açlığı ve ihtiyacı karşılanıyor

Bu işte en güzeli...

Arzuların tatmini arasındaki dengesi!