Aşekâ

Aşekâ; bir deli vesvesesi

Aşekâ; bir meşakkatli ölüm


Akşamüstü çıkıp yürümek geldi içimden

Yol uzun

Kaldırımlarda rengi soluklar

Ve kuş ölüleri ve intihar kahvesi bir dolunay

Yürüyorum öylece

Öyle suskun öyle mahzun 


İnsan kaç defa atlar suya

Yüzmeyi bilmeden

Boğulacağını bile bile 

Ne iter onu rengi meçhul cellatın ağuşuna

Ne denli bir hissiyat

Ne tehlikeli bir hastalıktır bu böyle


Aşekâ; bir mapushane nöbeti

Aşekâ; bir esaret ıstırabı


Lambalar bir şey anlatmak ister gibi bana

Ya da bulutlar şekil şekil

Bir mesaj mı almalıyım bütün olanlardan

Yoksa yitiriyor muyum kendimi

Kimliksiz ve suskun

Ve aciz ve ciddi


Her insan bir kere mi aşık olur

Öyle derler ya hani

Bütün yarınlar

Dünleri anımsamak adına bir oyun olmasın mı

Tanıdığın yeni bir insanda

Ya da ağaçta ya da çiçekte

Ya da yabancı bir şehirde mesela

Ne arar insan

Hep bir bekleme hep bir hüzün

Yaşamak mı denir buna 

Hanginiz içinize attıklarınızdan bir gömüt yapmadı ki

Hepimiz birer iyi yalancıyız

Farkındayım


Aşekâ; bir doğum neşesi

Aşekâ; bir ölüm sebebi


Bir yaman çelişki sirayet ediyor bu şehre 

Dönmem gerek ait olduğum yere

Odama ve sayfalarıma

Ve karanlığıma belki de

Dönmem gerek usulca

Sahi her insanın karanlığı başka mıdır

Bilemiyorum


Aşekâ; bir kör bıçak yarası

Aşekâ; bir mazur hastalık



Not : Aşekâ bir ağacı saran, beslenmesini ağaçtan sağlayan ve zamanla ağacın kurumasına sebep olarak onu öldüren sarmaşığın adıdır. Aşk kelimesi buradan türer.


28 Temmuz 2023 292 şiiri var.
Beğenenler (9)
Yorumlar (7)
  • 10 ay önce

    Nereden başlayayım bilemedim. Bir kere aşeka kelimesiyle ilk defa karşılaştığımı itiraf etmeliyim. Belki de daha önce gördüysem bile şiirdeki etkiyi vermemiş olabilir. Bilemiyorum. Aşeka tanımları çok zekice ve gerçekçi. Ayrı bir renk, tını ve edebilik katmış şiire. Aşkın güzel ve tehlikeli taraflarını tanımlaması açısından (Örneğin: Aşekâ; bir doğum neşesi / Aşekâ; bir ölüm sebebi) şiiri zirveye taşıyor o kısımlar. Genel anlamda da şiir başarılı ve tüm sancısına rağmen dingin anlatımı ile iç karartmıyor. Gerçekten de aşk budur dedirtiyor hatta şiir. Diğer taraftan da çaresizliği, yalnızlığı, pişmanlığıyla içsel bir yolculuk sunuyor ayrıca şiir. Sonuçta aşk, bilinmez bir ormandır. Havasıyla, suyuyla, manzarası ve içinde barındırdığı habitatla gündüz eşsizdir, gece ürkütücü... Ya en güzel manzarasında tadını çıkartarak doyumsuz bir hayat yaşarsınız ya da kaybolur yok olmaya yüz tutarsınız. Çıktığınızda da kim olduğunuzu unutursunuz... Ama ormana adım atmadan bunu bilemezsiniz....


    Çok iyi, sıkı ve şık şiir. Kutlarım...


  • 10 ay önce

    Evet güzel kalem Hepimiz yaşamak için rol yapıyoruz Mutluluk kimde bilinmez kutlarım

  • 10 ay önce

    Okuduğunuz sayfada bir iz bırakmak sizi teşvik ettiğimiz gibi diğer şairleri de teşvik eder Hasan bey :)

  • 10 ay önce

    Hasan bey şiir ekleme sayfasında sıkça görüyoruz sizi de biraz da başka şiirlerde yorum sayfalarında görsek artık değerli görüşlerinizle ne dersiniz :) katkılar değerlidir her daim unutmayalım