Asiye'ye Mektuplar

"Firavuna düşmüş olsa da yazgım,

Asiye'nin gözleriyle baktığım Sen'sin..."

dün

büyürken ciğerindeki yara,ensenden döktüler toprağını aşkın

unut diye seni asiye..

üç vakit öncesi ağladın gözyaşı kuyusunda

içine düştüğün

içinle tutunduğun

ellerinden başladın seni ölmeye

ellerinden başladın seni gömmeye

ellerin ne soğuk asiye

evvel gün

muhtemelen üçüncü ölüşün

ilk doğarak ölünür

sonra o

son o

yüzünden başladın seni silmeye

yüzünden başladın yere düşmeye

yüzün ne donuk asiye

geçen gün

olabilmeyi ölümsüyorsun

yok sahasında var gibi durmak

var sahasına şunun şurasında ne kaldı asiye

suya bıraktın içinin karanfilini

can sesini duydun doğruldun

kan sesini duydun dirildin

sen sesini nerde unuttun asiye

çocuk olsan çok ağlardın biliyorum

olmak ne garip

yarın

bildirimlerle dağıtıyorsun içindeki karanlığı

uyku satıyorsun geceleri kimsesiz çocuklara

kaç kilometre yol var avuçlarında ayrılığın

yaklaştıkça sarılıyor boğazına bir kurşun izi

dedim ya çocuk olsan çok ağlardın

sen ağlamayı sende unuttun asiye

haftaya

ört gözlerini asiye

için mahşer yalnızlığı

yara çığları

kan kesikleri

buz yanıkları

adın unutuldu veda istasyonunda asiye

dön ve dök bavulundaki ağrıları

eziliyor sırtını seyrederken ruhum gece bitmeden gitme

karada boğulur kızıl saçların bitmeden bu aşk ölme

seneye

aç sesini tenine çarpa çarpa kaybolsun gülüşlerin

fay hatların kırılsın ellerinin işgalsiz beyazlığında

susunca mı ölünür,ölünce mi susulur asiye

bak hükümsüz geceler yine sensiz

demincek

senin mutluluğa yaşın tutmuyor

yas'ın tutuyor,gözün tutmuyor,dizin tutmuyor

hüznün tutuyor,başın tutuyor ama gölgen tutmuyor

kırk yerden kırıldı kırgınlıkların...

ah asiye bilmiyorsun

tensiz ve maskesiz sevişmektir aşk.

Olgun Onur'a teşekkürlerimle.