Aşk Bir Hipnozdur

Sahipsiz dolanırken,

‘Yüreğimi sevdana himaye et, derdi' de anlamazdım.

____

Sabahın dürüstlüğü müdür nedir;

Bilincin ışıklarını açıp geceyi yok ettiği an!..

Hayatımda gördüğüm en karanlık yağmur bulutuydu

Israrcı bir serpintinin asılı kalmış şehrindeydim

İsteğim sırılsıklam kaçmaktı.

Boynumda ıslak bir tülle boğulur gibi

Gördüğüm en şeytani türden bir panayır

Kuru kalabilme çabası mıydı

Yarattığım bu karmaşık göz bağcılığı?

Sınırları içinde bir illüzyon

Küçük bir sahne önü

Hipnoz edilmiş kuklalar,

Ahlak dersi veren saçma bir piyes.

Aydınlanmayı kaldırabilirim

Değişecekse tamamen dünyam!

Hava kararmış ve yoğunlaşmış

Sahnede beliren saydam tayflar

İşte yine o meramımın merkezinde

Ele geçirmiş orgun zihnim.

Bunlar hazana eş acınası bedenler

Alacalı koyu kırmızıları iç içe geçmiş

Takılmışlar bir direğe itiraz etmeden

Kostüm giyinmiş aktörler.

Kirli beyaz bir tentenin altında

Görsem de kurgusal

Hatırlıyor zihnim

Rüzgarda çırpınan bir el

Yardım teklif ediyor

Rengi soyut beyaza yakın.

Duygusuzca

Belki de mecazi

Yazarken vaziyeti kaç badireler atlatmışım

Sanırım aşk bir hipnoz!

Yazmanın meşkine asabım bozuk

Rüyam karman çorman...

Bir saman çöpü çeksem

Kanıtlar mı suç ortağımın göz kırpışını

Ağzımdan dehşet dolu nida çıkışını.

Sonuçta

Mutlu son diye bir şey olmalı!