Aşka Kıyam

yol kümelemiş taş parçasıdır artık

yürümek hak getire

dağıtır permalarını rüzgar

kırar tellerini curanın

adı yok artık türkülerin

salaş meyhanelerde söylenen

ipe sapa gelmez sarhoşlar kaplar meydanı

dile pelesenk nameler vurur tokmağına davulun

uzakta bir alev yakar beni

sancısı aşk

gözü üzüm tanesi

yaralar saklı hünerimi

sonu gelir kehribarın

çaresizlik çekerken umudu

ya allah

ya allah

ne mutlu bana hüznüme secde

aşka kıyam

sabrım ireme

yüz sürerken

görecek misin beni ezanlar susarken

avuçlarım yanarken derin kuyularda

duyacak mısın meczuplaşırken dudaklarım

alacak mısın gaipte

tövbemin yanık nağmelerini

bitecek mi kasideler sıcak sularda....