Aşkı Ayrılıkla Nikahladık

Acının telvesi çöktüğünde yüreğime, fark ettim ki; el yordamıyla bulduğum, yalınayak bir sevdaymış...

Ve gitmeliydin

Tüm ağırlığıyla bizi saran

Söylenmemiş

Dillenmemiş

Yok saymaktan bıkmadığımız

Yalnızlığın hatırına..

Biliyorsun,

Üzerine ölü toprağı serpilmiş bir sevdayı

Ayağa kaldırma çabasıydı

Nafile çırpınışlarımız

Ürkek yavru kuş çığlığıydı

Son sevişmemizden kalan kulaklarımda

Yorulduk taşımaktan ağırlığını bu sevdanın

Anlamadım, anlamadın

Anlamsızlaştım

Rengi solmuş,

Griye dönmüştü kara sevda

Oysa dışarıda bahar

Oysa hayat tomur tomur, patlayan her dalda.

Bizde, yaza gebe her baharda

Biraz daha hırpalandı sevda

//Sevda müşahede altında//

Bir gün batımıydı geldiğinde

Benim eteklerimde sevda yükleri

Senin avuçlarında yüreğinden geriye kalanlar

Aklımızda hiç yaşamayıp

Harf sayısıyla öğrendiğimiz sevda ...

Zaten yalnızlıklarla gelmemiş miydin bana?

Bavulunda yurtsuz, mülteci sevdalar

Yaşadığın tüm aşklardan kesikler yüreğinde

Bu gün dokunsam hala kanar...

Acının harelendiğini gözlerinde öğrendim

Biriktirdiğin acılar hare hare gözbebeklerinde

Sıcacık bakarken bile, bıçak pırıltısı acılar yansır

Çocuk gözlerinde

Sesinden gölgenin düşmediği,

Puslu akşamlarda anlatırdın masal gibi sevdaları

Güneşin dağlara yaslandığı anlarda,

Mırıldanan sesinin yanında rüzgar uğultusu kulaklarımda

Çok sonra öğrendim,

Peri masallarının mutlu bitmeyen sonuydun sen.

Sen...

Ödünsüz / ödülsüz sevdaların başrol oyuncusu..

Meleklerin kulaklarına fısıldadığım yemindi adın,

Tanrı'nın bile duymasından korktuğum.

Yüreğimin göç yollarında konakladığı en güzel iklimsin derdin

Geldin

Sevdin

Bittin...