Aşkın Her Hâli

Her hâle bürünen kalp çığlıklarım

Koşmalardan uzak tekil şahıslarda

Elveremez oldu heyecâna yakınlığım

Gün batımı seyrinde senli kalmalarda...

Aşkın her hâli yaşandı sandığım günler,

Yüreğimi yakıp, kalem ağlattığım

Ki dargınlığıyla barışıp,

Adaş olduğum geceler

Duyun artık!

Duyun!

Yaşanmamış bir hâl varmış...

Yaşanmışlıklarımla tüm iken siz,

Aşkın a hâli, b hâli, c hâli

Her neyseniz!

Ömür bir harf ile bütünleşti...

Limana son kez yanaşmışlığımdır bu,

Hovarda yüreğimi suya demir atmışlığımdır,

Rota çevirmişliğimdir, başka yer aramaksızın!

Rotam şaşmaksızın bu hâle bürünmüşlüğümdür...

Şimdi aşkın hangi hâlindemiyim?

İyi hâlindeyim sanırım...

Aması şu ki,

Bir kaptan yüreğidir belki bu cevap...

Umutsuz düşünmekten yana olmayan,

Kendisi için değil elbet!

Asilce bir ölüş olmasa dahi,

Tek kalmayı göze alan!

Asilleştirilen bir yalnızlık hükmünde...

Tüm bunlar olmamışlığında kalsın şimdi,

Ki bu hâl süregelsin seninle aşkın her hâli...

Ceketsiz üşüyordum,

Ergeç yağacaktı yağmur,

Riyakârlık bulutları üzerimdeydi!

Ellerindeki çiğ damlalarıyla okşadın,

Nihayetinde şimdi yaşama sevinci her yanım...