Aşkın Tutuklusu

tutuklusuyum aşkının ben senin

kahreden kaderin elçisimisin?

var iken gülebilmek sevdan ile

koyuldum yalnızlığın kafesine...

nasıl derim ki ben buna yaşamak

ediyorsa her günüm canıma tak

çok görmüş mutluluğu bana zaman

yedikçe yiyor ömrümden an ve an...

her gün ölmek mi ki hayatın lütfu?

ne kaybederdi olsaydı bir umudu?

ruhsuzluk işlenmiş canlarımıza

Ağlarken gönüller kara bahtına...

anlamsız dünyanın mantığı kayıp

ne edeceğim günlerimi sayıp

al birini vur birine fark etmez

bu çile ölmeden bitmez,tükenmez...

yaz bir daha yaz ne değişecek ki?

olmadıktan sonra aşkın kıymeti

öpmek istiyorum ben yarınları

zor olduktan sonra onun kurbanı...

olsun hiç olmazsa son bir satırı

terk etsin tüm kahırlar dünyamızı

gülmek ağlamak istiyorum senle

varsan sen eğer içinde içimde...

(Berlin,22.11.2012)