Aşkınla Sıvarım Acının Sarnıçlarını

Ters bir rüzgâr sokulur az sonra yüreğimden içeri, arar yosun gözlerini

Unutuluşun şarkılarıyla kükrer için, süpürür çöpçüler yitmiş düşlerini

Gıcırdar aşkın köhnemiş kapıları, haylaz bir özleme dönerim yönümü

Kıymıklara karışıp denizlere açılırım, aşka adarım şu yorgun ömrümü.

Kırık bir rüzgâr sızar birazdan yüreğine, sarar bir ürpertiyle bedenini

Suskunluk bendini aşar sözcüklerin, yollara çizersin aşkın resimlerini

Üşür ellerini arayan avuçlarım, sarı denizlere saklarım sevda rengini

Ruhumun ovalarını talanlasın mevsimler, zemheriler çalsın şiirlerimi.

Meçhul davalar birikti aşkın raflarında, kapanmıyor hicran yaraları

Aşk ki, kimi geçilmez bir sırat, kimi yorgun bir gökyüzü sağanağı

Yangınlar fışkırıyor ovalardan, çiğdem beklemez oldu artık baharı

Hüzün damlıyor yaşam çatılarından, yar göğsünde saklıyor hazanı.

Kurusa da ruhumun sevda suları, aşkınla sıvarım acının sarnıçlarını

Kulaçladım kutsal özlemini inancımla, yorulsa da bedenimin kolları

Tanrıların dağlarına gömdüm sitemlerimi, ne ettimse yerin dolmadı

Acıların halkasını geçirdim yüreğime, yaktım pulsuz mektuplarını...