Asr-ı Saadetteki Ayıbımız

Bir pencere ki dünyanın dar odası;

Tanıştırıyor ömre unuttuğu ayıpları

Dik başlı nefsi temizlenirken izniyle hayatları

_________

Kişinin kıymeti dilinin altında gizlidir;

Kaleminin ucunda bakıp da göremedikleri

Gençlikte ne söyleyeyim diye düşünmeleri

Niçin söyledim diye de sonunda pişmanlıkları

Ah yok mu şu nefsi emare makam

Bazen iç burkan bazen de ümit veren

Cüz i iken külli hakikatler barındıran

Binlerce hasrete ve hayrete çakılı kalan

Kimi zaman mertebesinde cür'etkâr

Kimi zamansa gayretsiz beklemeyi tercih eden

Hakikat ateşiyle yüzleşmelerle derecelendiren

Onu aramak demek aynı gök kubbenin altında;

Hem tefekkür hem tebessümle tamamlanmak

Kendini bilmukabele sorguya çekmek

Cenab-ı Hak kapısında gafil kimseleriz

'Bu samimiyetler mazhariyetler lütfeden ilhamlar...'

Bunun farkında değildir sebep olabilecekler

Düşüncelere sevk edip haramlarla kirletmeler

Günahkar çıkarız bu emarelerde maazallah...

Tövbe, istiğfar sofrası bu dostlar;

Görüp de ayıplanmayı ihmal ettiğimiz

Harama nazar ettiği zaman seruma koşar gibiyiz

Kıymetini bilmediğimiz nice yaka paça olup hesaplaşmalar

Bozmamak, yıkmamak, parçalanmamak adına

Günah ile kirletilmiş olsak da

Allah'ın rahmetinin ümidi içinde yaşarız

Seçkin, saf, temiz halimiz...

Nefs-i levvamede mi yoksa nefs-i emarede mi

Şerrin hayra emin olmayınca korku ve endişe

İnsan kendini ne kadar biliyor ki yargılayabilsin

Öylesine saklarken üzgün geçmişi

Gücenik bir boşluk her zerremiz

Güvenceye kavuşmayı ister

------

Kendi ruhumuzda

Dudak uçlarımızda...

Dilediğimiz gibi hükmeder dizginleriz

Gem ile itaat altına alınıp boyun eğeriz

Farkına varıp onu tahkir bile edip küçülürüz

Doyuma ulaşmış ayıbımız

Günahlardan arınmış niyazda varlığımız

Çok şükür nefsimiz terbiyeden geçiyor

Bu imtihan dünyasında inşallah son durağımız

Seçkin kulların arasına karışmış rıza makamımız....