Asya

Tut elimden Asya

Koynunda sakladığın ak güvercinler hatırına

Sorgusu bitmeyen bir coğrafyadan geldim

Bir tas suya muhtaç yüreğim

Anla

Tek damla görmemiş yangın yeriyim

Tut elimden Asya

İstanbul'u üstüme devirdim

Göçük altı mıyım, harabe miyim

Çözemedim...'

Yaka paça sürüldüm aşka yürürken

Tesadüfleri silmişken tam da

Tam da yüzümü güldürmüşken

Yenildim!

Eğme başını Asya

Ağlama!

Bana gözyaşından ötesini ver

Yeniden doğur beni hayata!

Ne intihar ne cinayet

Tertemiz bir ölüm yazılsın alnıma!

Kendi sesimle boğuşmaktan yoruldum

Sıvası dökülmüş duvarlara çarpıyorum durmadan

Durmadan ayaklanıyor bu sızı

Tümcelere sığmıyorum

K/ayıp bir sözceyim artık

-kendimden saklanıyorum-

Bul beni Asya'm!

?afallıyorum!-

Modern acılarla kıvranıyorum kaç zamandır

Lisanımın sözü bozuldu edeple

Ar damarı çatlamış buhranlarım illegal satırlarıma düşüyor

Galiz manalar...

Kaç şiirin katiliyim saymadım

Kaç şair yüzüme tükürecek kim bilir

Hangi ressamdan bir metafor dilenebilirim

Bu bungun halimi çizmek için?

Kulaklarım çınlıyor ajans haberleriyle

Birkaç muh(a)bir 'aşka sövgü' başlığında yazıyor beni

Estetik etik kurallarını çiğnemişim otuz iki dişimle

-İstanbul'a küsmüşüm o akşam vakti...-

ll

Aksanı yitirilmiş dillerin

Paslı alfabeleriyle yazdığım veda mektuplarımı aldım terkime

Uğurla beni Asya

Sırtımda taşıdığım yamalı direnişimle

Kaçak bir sevdalı olarak düş adımı o anı defterimden silinmiş dizelerime

Yenik bir kimliğin bozgun mevsimi gibi

Sonra

Bir suzinakta dinle o masumane gençliğimin düşlerini

Anonim bir türküyle çığır ismimi

Uzakları yakın eder gibi

Sır gibi Asya'm

Keskin bir sızı gibi

Kendinde sakla ismimi...

-anladım kurtuluşum yok, ümidim yok!-

Artık herkesçe bilinen potansiyel bir suçluyum

Sen de bırak beni Asya'm

El gibi

Umarsız bir yel gibi

Bırak şimdi ellerimi

Aşkı ölümle kodlayan kimliksiz bir militan gibi

-anladım,

Gönderemden düştü aşk bayrağım!-

Bana failsiz birkaç ölüm tarifi ver

Sabıka kaydımda yazılı şiirleri susmaktan yoruldum

O'nun gülüşünden aldığım bütün imgelerimi infaz bildirilerinde okuyorum

Ayrılık protestolu dipnotlarımı içeri tıktı o gece devriyeleri

Bu aşkın ispatından yoksunum!

Anladım kurtuluşum yok

Ümidim yok Asya!

İstanbul yok

O yok!

Susma Asya

Hâlâ yakılmamış bir ağıt varsa

Üfle içimin koruna

Bir akşam vaktinde kızının ruhu bırakıldı İstanbul sularına!