Ateş Böceği

Ne zaman bir ateş böceği görsem

Önce çocukluğum düşer aklıma

Sonra, sen ve kor alev gözlerin

Mutfaktan en küçük cam kavanozu aşırıp

Onları içine hapsedişim gelir

Gecemi ışıtmaları için

Sonra öldüklerini görünce kahroluşum...

Şimdi

Gözlerimle ne ilgisi var deme bana

Bile bile sorma öyle

Bal gibi de biliyorsun aslında

Ama bir de benden dinlemek istiyorsun belki de

Peki öyleyse...

Ömrümün ışığıydı

Gözlerinden özenle derlediğim sevgin

Yüreğime hapsetmiştim

Bir ömür yaşaması için

Nasıl da ders almamışım çocukluğumdan

Sevmek, özgür bırakmakmış meğerse

Bilemedim

Özür dilerim sevdiğim

Özür dilerim...