Aurora

Aurora...

Bir ara bakmaya, çalıştım

baktıklarını

anlamaya.

Ey yok edici nazar!

Işıması büyülü.

Ey sidretülmünteha!

Sanki çalmış,

saklıyor özünü.

Ona ait değil.

Nazariyeler açıklıyor,

Akmasa da

ıslatıyor abıhayatı,

baharortasında

sımsıcak güzünü.

Yahut Aurora,

Gözünü kaplamış

Ah Ejderhalar

Etmiş ahufizar

gönül.

Arasan da

kaybedersin

Bulamazsın.

Ve aniden

seren eder

o zehr-i aşk

kalırsın ejderhanın

solunda,

Sımsıcak...

Yer yok, yol yok!

Güzergah nafile,

bulunmaz namümkün.

Pusulasın bazen,

bazen aşkta mizah

hasretle suzan.

Aurora,

fırtınayla

borayla

sulanmış zaten

ahfàyı yutar hep

aşkı ise nadiren.

Aurora;

acı seli,

asırlar esatiri,

tatlı yeşil.

Yoklukta ve

sefaletin doruğunda

aniden ışıldıyor,

kamaştırıyor

Gönüllerin ama

gözlerini.

Aurora;

bilinmez rehberi,

yol gösterici.

Ay'dın daima zifiri karanlıkta.

Aydınlat!

Zifiri gönülleri.