Aurora II

Aurora;

Aramaya çıktım yollara seni,

Kaçtım serseriler gibi.

Kutup ortasında

ya da karanlık çöllerde

buz kokulu,dört yön pusulası,

deniz feneri.

Bütün gücünü kaybetmişim,

Ben artık o bendeki ben değilim.

Cana can veren hayat iksiri,

Mahrum merheminden.

Tut,kaldır beni

sevenler cehenneminden.

Islat,naralar atsamda,

yumruklarımla göğsünü patlatsamda.

Söndürme yüreğime taht kurmuş

yanardağ illetini.

Şefkat elçisi...

Gönül tabibesi...

Bilmem nasıl düştüm?

Labirent oldu her yer.

Arkamda kara hayalet

yol gösteren yok, her şey

kendi halinde.

İçimde derin bir korku.

Kızıl sisler

kaplamış.

Yorgun,düşmüş o ufku.

Aurora;

Aydınlat,

merhum etme merheminden.

Daima koru beni,

şeytanlar illerinden.

Islat,soğut,vur,dalgalarınla

boğ beni,

gel-git

aşkların okyanusunda.

Bana da bir yer ver,

o geniş usunda!

Ay'dın sen zifiri karanlıkta.

Aydınlat zifiri gönülleri!