Ay Işığı Altında Söyleşi
gözbebeklerime sığınan günışığından
bir demet sabah koparırken
göğsüme sığındı haylaz bir esinti
bambaşka kanat çırptı
sırnaşık kuşlar
filizlenirken gözlerimde günaydın g/izleri
tenime düştü dağınık ağustos
şarkılar sıkı sıkı tuttu elimi
melankolik hallerimin
incecik yağmur dökülüşlerinde
yeminli sessizliğin uyanışlarıyla
ayaklarım yere daha sağlam bastı
değişirken güneşin nöbeti
göğsüme sığındı kırışık iklim gülleri
ılık bir ezgi işitti kulaklarım
yolunu şaşırdı aceleci selamlarım
omuzlarıma yığılırken mavinin duvağı
düşlerim beşiğinde s/allandı
duygu sarmaşığı buselik yakamoz
kirpiklerime s/indi
saçlarıma dokunurken gün düşümü
dağıldı semaya kırmızı uçurtmalar
rüzgâr yüzüme bulaştı pürtelâş
kanatlandı akşamın türküleri,
buram buram sevgi koktu tebessüm
avuçlarımda soldu dünde birikenler
kırmızı rujlu tomurcuklara
barışık tenhalar yığarken efkâr
sardunyalar süpürdü arsız hüznümü
dudaklarımda demlendi ay huzmesi
savrulurken yüzüme akşam rüzgârı
sarmaş dolaş döküldü düşler
teğet geçti ıslak hüzünler
gecenin alacasında
tut beni dedi kayan yıldız tut
bir dilek tut işte
içten
ellerinde biriktirdiğin
daha tutacağın çok hayâl var
ve,
evreni sığdırırken her zerrene
teşekkür et yaradana
yeniden doğuşlar gibi...