Ay Tutulur Gelincik Gözlerinde
kirpiğinin gölgesine düğümlenirken
güvercin çığlığı susturuluş
bükülür gözlerinin kıyısında can suyu
sesine asılır z/amansız matem
yutkunulmamış bir yumru gibi
hüznün sus makamı ömrüne sızar
deler geçer kadınlığının diyeti
simsiyah ağıtlarla dağılır kuş yuvası
toprağa dökülen yağmur misali
sırılsıklam bedel kokar gecenin elleri
ç/ağlayan hüzünler biriktirir somurtkan düşler
ay tutulur gelincik gözlerinde
taş gibi göğsünde harmanlaşırken
hüzün yağışı küller
dilinde can çekişir ömür
tembel bir mırıltı dolanır dilinde kifayetsiz
yüz boğum kahır taşır sırtında
durdu duracak olur hayat akışı
s/iner gölgelere s/atılmışlığı
bulut gözlerden süzülürken bir damla yaş
bedenine uzanır eller
ten yangını ertesinde
yasa tutulur eksilmişliği
sızısına sürülür ince hayat
telafisi olmayan zamanın çemberinde
dudaklardan dökülen ucu yanık mektup gibi
göz uçlarında yırtılır gökyüzü
gece kanarken bedenine
solgun yüreğinde yumrulaşır ıssızlığı
boğazda tutuklu kalır son çığlık
sökülüp atılamaz yanık kokulu kayboluş
ellerini ovuştururken gece
teninde pas tutar kirletilmişlik
sokak lambası yanar üşümüşlüğüne
sıkar nefesini yitik umutlar
ruhunu doldurur gün/ahlar
susuşların kıyılarında
gözlerinde titrer serçe telaşı
dilsizleşir doğmayı unutan şafak
meydan okuyamazken çaresizliğe
bükülür hayat...
"çocuk gelinlere ithafen"