Ay Ve Yıldızları Kıskanırcasına...

akla birazcık olsun fikir sığdara bilseydik

belki gelmezdi başımıza

bunlar,

mesela

insan görüntüsünde yaratıklar

çerçevesiz karanlıklar

batan batana

dört köşe yarınlar,

kalbe birazcık olsun yürek soka bilseydik

yaşamazdık belki,

kalabalıklarda ki yalnızlıkları

sevdasız aşkları

bitip tükenen

o çoşkulu ihtirasları,

umuda birazcık olsun kanat taka bilseydik

nelere nasip olurduk

uçmaktan gayrı,

örneğin

takvimde ki tek toz pempe günlere

bir tek baharlara

indirgenen mevsimlerde,

aramaya gerek kalınılmayan

her köşe başında öpücük santrallarına,

zamana birazcık olsun vakit kata bilseydik

bakış açımız değişirdi,

değersiz her şey

kıymetlenirdi

saniyeler sene

seneler yüzyıllar olurdu,

ömre birazcık olsun hayat ekliye bilseydik

fark etmezdi nefes soluk,

can ruhta özgür

olurken

her dört yanımız güllük gülistanlık,

mutluluk

bulurdu insanda mekan,

ay ve yıldızları kıskanırcasına

güneş dahi batmak

istemezdi

artık...

(Berlin,05.04.2018)