Ayağında Kundura

uydurulmuşluğa bir namzetiz

aslında,

at

çöpe umutlarını

senden bir şey bırakmıyorlar ki

kangren,şu zamanlar da,

ne gerisi ne berisi

dört nala gitmeyen bir mahşer

arama kendini

bulman

zaten

mucize gibi,

susturulmuş silaha benziyoruz

lal olmuş yellerde,

kırpmışlar

kaş göz arası

ne

varsa,

hep dedik hiç olduk

kuyularda arama

güneş,

ay

aylığını da

bilmedikten sonra,

tahterevalliye nefes ver

uzatsın ellerini

ucu bucağı

ter kokan

bir

vadi belki,

dahası yok

ama nafile

gül bahçeleri bir kıskaç

gönül bir özlem

git gidebildiğil kadar

ayağında kundura...

(Berlin,05.10.2017)