Ayrilik Treni

İçimde büyüyen bir eksiklik hissediyorum

Düşünceler sadece susuyor, beni dinliyor

Bu gece giden son ayrılık treni

Acımadan biletleri sevenlere kesiyor

Kalkışa iki varken düşünüyorum

Sebepsiz ayrılıktan hesap soruyorum

İstasyon ışıkları arasında bir hüznü sorguluyorum

Boşluklu vagonlar arasında kaybedeceğim sevgilime bakıyorum

Ne kadar tuhaf değil mi? Vagonlardan medet ummam

Kaybedeceğim sevgiyle bu vagonlarda karşılaşmam

Aynı yerde farklı iki duyguyu yaşamam

Aslında ben de tuhaf olan o kadar çok şey var ki...

Eğer bu istasyon bizi ayırır yalnızlığa demir atarsa

Ayrılık treni siren sesleriyle elveda diyerek kaybolursa

Biletler gidiş için kesilmişti, ya dönüşe bir bilet bulamazsa

Beklemekle mi ya da istasyon ışıklarıyla mı geçecek bir ömür...

İşte bir ömür istasyon ışıkları altında beklemekle geçti

Her geçen gün hasrete yeni bir özlem daha ekledi

Gözlerim saçlarımdaki aklarla birbirine girdi

Ama ayrılık treni yinede geri dönmedi