Baba Anneme Vurma!!!

Tabutlar geçiyor gözümün önünden.

Kafamı çeviriyorum,

Görmezden gelemiyorum,

Sanki her biri tanıdık cenaze alayının.

Hepsinin yüzü, yüzümün aynısı...

Yaklaşıp omuz veriyorum usulca

Bu kadın başımla,

Ağırlığının altında eziliyorum.

Çok mu günahı var ki içinde yatanın?

Açıp bakıyorum korkmadan;

Suret aynı,

Fıtrat farklı

Ürperiyorum;

Her bir tabutun içinde yatan;

Hayatımın parçaları.

Birinin üstünde uğurböcekli bir elbise,

Saçları kıvır kıvır,

Fark ediyorum

Çocukluğumun yansıması.

Gözünde bir damla yaş kalmış,

Şaşırıyorum;

Avuçları sıkı sıkı kapalı,

Gevşetip aralıyorum o küçücük parmakları,

Yere düşüyor anneme atılan tokatların hırsı...

Düşünüyorum

İçim sızlıyor;

Bir annenin yüzündeki tokat,

Ne acı bir hatıradır

Ölü bir çocuk zihninden taşan...

Usulca kapatıyorum kapağı

İlk damla yaşı

İlk tabutta yatan,

İlk surete akıtıyorum

Yüreğim dayanmıyor diğer parçalarıma bakmaya

Ben ki ilk defa

Kendi çocukluğumdan kaçıyorum.

3'Mart'2009 Aydın...

Geçtiğimiz 8 Mart dünya kadınlar günü inadına, kadın haklarının bir güne sığdırılamayacağına inanan biri olarak, kadına yönelik artan şiddete tepki olarak kaleme alınmıştır. Tüm güzel şeyleri tek bir güne sığdırıp diğer günler bildiğini okuyan zihniyete ithaf edilmiştir.