Baba Nesep Bildiğim Bir Tragedya

Şefkattir Rabbimden tek muradım

Gönül kırmama kaygısıyla

Duygularım sadakatle

Annem ve babam arasında kurulmuştur

Bir içten "oğlum, kızım" sözünün sahibi

Eşlik ederken kıyısında sevinç ve coşku

Telaşın bağrında kopan hakikatim

Selam olsun sana

Özünde kolay kazanılmamış deneyimlerim

Amaç özünde tutarlılığı ve bütünlüğü

Hakkın rızasında öksüz kaldım!

Kızıllığın ta kendisi dediğim

Ben kendi yankısından kaçan bir meçhul

Bana olanları tapardım derim

Hayranlık duyardım aklanan kaderin saçlarına

Bir sarılmaya, bir çift söze bile

Bu dünyada kalsın duygusallığım!

Her hareketi yüz misli bulutların

Demlerken huzuru rahmete

Yağdıracakmış yağmurları üzerime

Kaygılıyım neye üşüdüğümü bilsem de

Hep bir ses ararım, bir nefes

Yaşamı altüst eden değişikliklere

Hayat bu derim şimdi

Amenna!

'Mavi rüya bozulmadan su içercesine hatmediyorum

Baba nesep bildiğim bir tragedya...'

İzlesen hangi yüz tanıklığım

Ya terk eder beni ya etmez

Beynim tutuşmuş gibi,

Hayat memat sorunuymuş gibi

Yanlışlarım var ya

Ben hep peşine düşmüşüm

Gerçi peşinen sürükleyen aydınlığım

Bu hangi aklın temennisidir

Bir düşünce bir başka düşünceye yol açarken

Fırsat vermez Azrail

Düştüm aynı düşten inkâr ettiğim sahneden

Dilsizim bir baba gittiğinde yüreğimden

Sıcak gülümsemelere selam olsun yakındığım!

Bilmem ki nereye bu gidişat!

Daralmış göğsüme yinede şükür

Dilsizi gözsüz rehin bırakmış izlesem de

Cevabı yok bende şiire doğarken be anam

Beyhude artık bu kapı zihnimde sürmeli

Yalnızlıkla bütünleşip devam etmeli