Bak Kimler Var Unutulur mu Hatıralar

Kimler yok ki

Ana, baba; dede, torun

Bacı, kardeş

Pek çoğu köylümüzün

Çoğu da akraba

Neler yaşadılar, yaşıyorlar kim bilir

Yazmaya kalksak

Ne deftere sığar ne kitaba

Ara sıra açar bakarım tek tek

Bulup düzenlediğim bu

Fotoğraflara

Şimdi toprak olmuş

Dedeler, amcalar, dayılar

Asılıydı fotoğrafları köy kooperatifinin kerpiç duvarında

Adları kaldı köy mezarlığındaki

Mermerlerde, taşlarda

Bir de 'Biz de gençtik!' diyen bakışları

Bu siyah beyaz duvar dibinde çekilmiş

Fotoğraflarda

'Belki sizde yoktur

Hatıra olsun benden size!' diyerek

Gönderiyorum

Dedelerin, babaların hayalini

Çocuklarına, torunlarına

Yalnız bu dünyadan göçenler mi

O kadar çok genç var ki

Fotoğraflarda hep gülümseyen

Oğul, kız, torun, yeğen

Çoğunu burada tanıyorum

Neredeyse hepsi okuyup yazıp

Köyden giden

Mesaj gönderiyorlar bana

Ara sıra

'Amca, yazılarını okuyoruz, bize köyümüzü, eski günleri tanıtıyorsun

Çok da hoşumuza gidiyor

Eline, diline sağlık

Geçip gidenlerimizi

Hatırlatıyorsun.' diye

O 'Bölük Pörçük' yazılarım da

Sevgili gençlerimize

Oğullara, kızlara, torunlara

Velhasıl tüm canlara

Benden bir hediye

En kıymetlisi de bu fotoğrafların

Siyah beyaz olanları

İlicekli Debrah'ın objektifinden

Hani demiş ya şair

'Duvar dibinde resmim aldılar

Ak kağıt üstünde tanıyın beni' diye

İşte bu fotoğraflar

O türden

Hatıralarla yaşamak güzeldir

Geleceğe bakarken

Açıp sayfayı ana baba

Merakla incelerken

Fotoğrafları

Çocuk soruyor

'Bu kim baba?'

'O benim amcamdı yavrum

Yüz yaşından fazla yaşadı

Şu güzel adamı da tanıyor musun, o da senin amcandı

Doyamadan gitti dünyaya torunlarına

Genç sayılırdı daha...'

Kim bilir karşımızdayken bu

Eski yeni fotoğraflar

Kimler mutlu olur

Kimler hüzünlü

Hayat geçer gider

Bize kalır kağıt üstünde hatıralar

29 Şubat 2016