Bakır Çalığı

-tırnakların anne

ne çok borcu vardı bebekliğimin

ödeyemedim

kesemedim onları

ömrümün ötesi gırtlağına kadar borçlu kaldı.-

hiç öğrenemeyeceksin ya

ben söyleyeyim

kovulduk hastanelerden

?ulan zembili bitli deyyuslar

sizin ananız olsaydı aynı durumdaki..?

diyemedim o heriflere

öyle ya herkesin bir tane annesi vardı

ve sen hep "anayım ben" derdin

yıkılası çünür çünür olalı

böyle kesilmedi göbek bağı acının

ayazında zatürreydim

sıcağında güneş çarpması

vuruldu ya bir kez bağlar temmuz fırtınasında

ötesi çaresizlik..çaresizdik..

sen kader derdin ben inanırdım

inandıkça helâlinden ağlardım

-hep perdeni aralayıp baktığın

dallarında kumruların yurtlandığı o çıtlık

yeni bir ay veriyor yapraklarının arasından

gül dondu yaz ortasında ahh

birden büyütüp hiç paylaşamayacağım bir mirastır artık yokluğun-

sanma ki çarçabuk tüketeceğim acını

şiirin soğuk yüzüdür ellerimde kalan

ellerim uyanması olmayan uyku

alacası döküldü akşamüstü

üstüm başım elveda kınası

sen kurtuldun şiir öldü anne

gayrı sırtlanlar yesin etlerimi

el ne derse desin

gerisi bakır çalığı.