Bam Teli Koptu

Âşık Veysel ve Tayfun Talipoğlu için...

................................

BAM TELİ KOPTU

21 Mart 1973

Ölüm haberini veriyorlardı Âşık Veysel'in

Muş-Bulanık-Karaağıl'da

Tezekle ısınıp paltomla yattığım

Soğuk odamda

Yeni aldığım

Ön camı kırık

Kondor marka radyomda

Çıkmıştı 'iki kapılı bir han'ın

Son kapısından

Kavuşmuştu

'Sadık yâr'i kara toprağa

Yedi yaşında gözleri görmese de çiçekten

Bilmese de okuma yazmayı

Elinde sazı, dilinde avazıyla

Halk bilgesiydi Veysel

Bir yıl önce ölümünden

Hacıbektaş şenliklerine gelmişti

Türkülerini dinletecekti

'Ben gidersem sen kal dünyada' dediği

Sazının telinden

Koluna girerek getirdiler sahneye

Oturttular bir sandalyeye

Meydan tıklım tıklım, kimsede çıt yok

Bir grup genç slogan atıyor

Başka halk ozanları lehine

Çok üzülmüştü Veysel

Şimdi aklımda yok

Susunca bu kendini bilmez gençler

Bir fıkra anlattı Veysel

Sonunu şöyle bitirdi:

'Benim gibi imamın böyle cemaati olur'

Çaldı, söyledi

Kimsede tık yok, alkıştan başka

Bu halk bilgesi ne de güzel ders vermişti

Kendini bilmezlere

O yaşta

......................

Bir can daha gitti

Veysel'den kırk dört yıl sonra

Aynı günde

Bu sefer camı kırık radyodan değil

Televizyondan aldım haberi

'Bam teli' koptu yüreğimizin

Nasıl da nefessiz, heyecanla izlerdik

Yol hikâyelerini

Onunla gezerdik Anadolu'nun en ücra

Köşelerini

Çok güzel anlatırdı, gezip gördüğü yerleri

O yumuşak, tatlı sesiyle

Okurdu

Türkçenin en güzel şiirlerini

Çok severdi Âşık Veysel'i

Güzel insandı, gençti

Aynı güne denk geldi Veysel'le

Ölümleri

Üzülüyoruz

'Bizim gibi düşünmüyor' diye dışlanan

İşinden edilen

Yitip gittikçe

Bu ülkemin değerleri

İçimiz sizlerin, bu cennet ülkenin sevdasıyla dolu

Seni sevgiyle anacağız

Güle güle

Tayfun Talipoğlu

...........................................

Numan Kurt

21 Mart 2017